Leptospiroza u psa. Przyczyny, objawy, leczenie

Leptospiroza u psa

Leptospiroza u psa jest schorzeniem zakaźnym, zwanym również chorobą Stuttgradzką, gorączką Canefield, gorączką canicola, gorączką naukayami, gorączką 7-dniową oraz syndromem Weil. Jej przebieg może być bezobjawowy lub ostry, a także nadostry – prowadzący do śmierci. Psy o osłabionej odporności, bardzo młode oraz niezaszczepione w aż 30 proc. nie przeżywają zakażenia. Leptospiroza zaliczana jest do grupy schorzeń odzwierzęcych, w której występują choroby zakaźne psów niebezpieczne również dla ludzi.

Przyczyny leptospirozy u psa

Przyczyną zakażenia leptospirozą jest najczęściej bezpośredni kontakt zdrowego psa z moczem osobnika roznoszącego bakterie z rodziny Leptospira. Bezobjawowymi nosicielami są głównie szczury i pozostałe gryzonie, a także jelenie, szopy oraz inne zwierzęta dzikie żyjące w okolicach terenów podmokłych i lasów. Bakterie leptospirozy bytują również w kałużach, bagnach oraz rzekach wolno stojących. Do zainfekowania może przez to dojść również na skutek kontaktu błon śluzowych lub uszkodzonej skóry psa z zanieczyszczeniami, które występują w wodzie. W miejscu wniknięcia bakterii nie występują żadne widoczne zmiany.

Objawy leptospirozy u psa

Do najbardziej charakterystycznych i najczęstszych objawów leptospirozy należy ogólne osłabienie, utrata apetytu, gorączka i zapalenie mięśni, a także ostra biegunka spowodowana stanem zapalnym jelit i żołądka. Inne symptomy schorzenia mogą się różnić, w zależności od jego rodzaju. Leptospiroza jelitowo-żołądkowa objawia się sztywnością kończyn, krwistymi wymiotami i apatią, a także żółtaczką prowadzącą do zmiany koloru języka i barwy moczu. Odmianą podostrą choroby jest leptospiroza nerkowa, przy której występuje nieprzyjemny zapach z pyska, martwica końca języka, śluzowy kał oraz zapalenie nerek. Nadostry stan schorzenia to leptospiroza posocznicowa. Towarzyszą jej duszności, uszkodzenie serca, krwawienie dziąseł oraz obecność krwawych wybroczyn na skórze i wargach. Ten stan jest najgroźniejszy dla psa, ponieważ prowadzi do zgonu w ciągu kilku godzin od zakażenia.

Leczenie leptospirozy

Jeżeli leptospiroza u psa zostanie odpowiednio wcześnie rozpoznana, szanse jej wyleczenia są bardzo duże. Wyjątek stanowi odmiana posocznicowa, przy której występuje wysoka śmiertelność. Leczenie zależy od rodzaju schorzenia, jednak najczęściej opiera się na podawaniu penicyliny lub innych antybiotyków. Jeżeli w przebiegu zakażenia uszkodzone zostaną nerki, konieczne jest wykonanie dializ. Podobnie jak inne choroby bakteryjne psów, leptospiroza jest bardzo groźna dla zwierzęcia. Szczepienia ochronne stosowane są jednak niechętnie, ze względu na duże ryzyko wstrząsu poszczepiennego. Najlepszą formą profilaktyki jest ograniczenie kontaktu psa z dzikimi zwierzętami oraz unikanie przebywania w zbiornikach wodnych.