Szczepionka przeciw wściekliźnie. Zalecenia weterynarzy

szczepionka przeciw wściekliźnie

Wścieklizna jest wirusową chorobą układu nerwowego, którą przenoszą ssaki. Wirus ten transportowany jest śliną nosiciela, poprzez ugryzienie lub oślinienie rany na skórze. Wściekliznę roznoszą przede wszystkim dzikie zwierzęta drapieżne, a także przypadkowo zarażone psy i koty. Choroba ta należy do najbardziej niebezpiecznych i jest nieuleczalna, przez co zawsze kończy się zgonem chorego. Przed zakażeniem chroni zwierzęta szczepionka – zarówno zanim nastąpi kontakt z nosicielem, jak i po ekspozycji.

Jak przebiega wścieklizna?

Początkowym objawem choroby jest zwykle utrata apetytu, rozdrażnienie i odczuwanie mrowienia w miejscu ukąszenia przez zwierzę. W stadium rozwiniętym, wściekliźnie towarzyszą napady szału, wodowstręt i światłowstręt. Na kolejnych etapach choroby dochodzi do porażenia nerwów, zapalenia mózgu i rdzenia oraz ostatecznie śmierci. W krajach rozwiniętych wścieklizna została wyeliminowana niemal całkowicie, ze względu na szczepienia dzikich i domowych zwierząt. W wielu regionach świata występuje jednak nadal, stanowiąc śmiertelne zagrożenie. W Polsce nosicielami są przed wszystkim zwierzęta dzikie, takiej jak nietoperze, łasice, lisy, kuny czy jenoty. Ze względu na udaną profilaktykę, w kraju od wielu lat nie odnotowano zachorowania na wściekliznę przez człowieka.

Kiedy należy zaszczepić zwierzę na wściekliznę?

Profilaktyczne szczepienie ludzi na wściekliznę jest konieczne w przypadku osób narażonych na kontakt ze wściekłymi zwierzętami, a także tych przebywających na terenach epidemicznych. W przypadku zwierząt, ustawowe szczepienie przeciw wściekliźnie obowiązuje jedynie dorosłe psy. Szczepionka powinna być podana po raz pierwszy w ciągu 30 dni od ukończenia przez szczenię 3. miesiąca życia, a następnie powtarzana co roku. U kotów szczepienie na wściekliznę jest rekomendowane, ale nie obowiązkowe. Najlepiej wykonać je u zwierząt wychodzących, po raz pierwszy w wieku ok. 16 tygodni oraz powtarzać co roku.

Jakie wygląda szczepienie przeciw wściekliźnie?

Szczepionka na wściekliznę może mieć jedną z dwóch postaci. Pierwszą z nich jest szczepionka inaktywowana, która w dawce zawiera przynajmniej jedną jednostkę antygenową. Druga to szczepionka rekombinowana, prowadząca do ekspresji odpornościowej glikoproteiny wirusa wścieklizny. Szczepionka przeciw wściekliźnie powinna być podawana jedynie zdrowym zwierzętom, a jej wstrzyknięciem musi się zająć wykwalifikowany weterynarz. W miejscu iniekcji może wystąpić niewielki guz, jednak ustępuje on samoistnie w ciągu kilku tygodni. W rzadszych przypadkach, szczepionka na wściekliznę może wywołać u szczególnie wrażliwych zwierząt reakcję anafilaktyczną. Objawy z reguły ustępują same, a ich nasilenie nie jest duże.